
Tuahdanish, 2 bulan.Tuahdanish sudah seminggu di kampung. Mertua aku yang bela. Untuk sementara.
Aku ayah yang hiba. Dapat anak comel terpaksa terpisah sementara.
Gara-gara kereta rosak, aku guna motorsikal. Aku tak boleh bawak bayi
yang comel ini dengan motorsikal, mana nak letak kakak dia si Aqilah,
mana nak letak mak dia lagi. Kena pula sekarang musim tengkujuh. Bahaya
bawa bayi dalam hujan atas jalan. Rumah pengasuhnya agak jauh.
Masa aku sibuk urusan gath itu hari aku dapat call dari awek, Danish
dah di bawa datuk dan neneknya. Hati mana yang tak jiwa kacau. Dah lah
pagi tu aku cuim sikit saja pipi bulatnya, mana puas. Aku control macho
sampai gath selesai.
Semalam mak telefon, si Danish kurang
sihat. Panik kami. Nak balik kampung macam mana. Runding punya runding,
keputusannya Aqilah dan ibunya balik kampung naik bas, aku tinggal di
sini menguruskan kereta.
- - -
Baru aku tahu
berkorban itu banyak cabangnya. Aku sekarang berkorban kasih sayang.
Aku harap siaplah kereta aku cepat, boleh aku balik kampung pada
perayaan Tahun Baru Cina nanti. Ambil balik anak aku.
Bertuahnya aku mendapat mertua sebaik itu, sudi menjaga anak aku. Berkorban tak cukup tidur, menjaga bayi yang kerap haus.
Selamat Hari Raya Korban.